Çoğumuz türlü dileklerimiz için Allah’a dua ederiz. Peki bunun kabul edilme mekanizması hakkında düşünen oldu mu? Acaba Allah her şeyi duyduğu halde bazı duaları neden belirli bir vakit geçtikten sonra kabul eder? Allah o kullarını daha az mı sever? Kur'an'da söylenen Allah'ın adaletinin mutlak oluşu ne demektir? Allah gerçekte her yarattığını sever ve yarattığı en hayırlı varlık olan (eşref-i mahlukat) insanların dualarını kabul etmek ona hiç zor gelmez. Yani Allah bu konuyu da şu şekilde bir sistematiğe bağlamıştır diye düşünüyorum, buna en büyük dayanağım ise Bakara suresi 152. ayetinde geçen “Siz beni anın ki ben de sizi anayım.” ayetidir. Şöyle ki bu ayetten çıkan anlam Allah'ın ismini her andığımızda Allah'ın bizim o anki durumumuza dikkat kesildiği ve bu şekilde Allah’tan ne istediğimizi doğrudan yani melekut aleminin aracılığı olmadan direkt bir şekilde Allah’a ilettiğimizdir diye yorumlanabilir. Allah da bu şekilde yaratılanların en şereflisi olan insan varlığının duasına daha net bir şekilde yanıt verir ve bu yanıt istek hayırlıysa vermek, o an için hayırlı değilse de sıraya koymak olabilir. Yani buradan çıkacak anlam Allah'ı her an zikretmemizin önemidir. Allah'ın sistemi zikrullahtan uzak olan kişilere de daha az öncelik vermek olabilir. Bu açıdan bakınca zikrullahtan uzak olan kişiler sadece zikrullaha yakın olan kişilerin zikrullahı azalttığı zaman Allah'ın zikrullahı azaltanlara bir ders vermek için nasipleri nispetinde rızıklandırdığı kişilerdir diyebiliriz. Böylece zikrullahı azaltan kişilerin bağıl olarak zengin olma halleri azalır ve artık “yoksul” duruma düşerler. Başlangıçta zikrullahtan uzak olan kişiler ise aslında Müslümanların zikirden kopmasının meyvesini yer. Yani dünya hayatı aslında Allah’a inananlara endekslidir. Allah'ın adını ne kadar anarsak Allah'ın nimetine o kadar yakın oluruz. Bundan sonra vefa duygumuz gereğince zikrullahı dilimizden düşürmemeye çalışalım yani. Diyeceğim budur. Yazan: Emre Pelit