Eminim çoğu kişi başlıktan bir şey anlamamış olabilir ama yazı boyunca anlatacağım şeylerden sonra bir şeyler kafaya oturabilecektir. Her birimizin anlayabileceği üzere bizlerin en ufak bir şeyi değiştirebiliyor olmamız aslında yaratılışın tamamen deterministik olmadığını, belirli değişkenlerin birbirine kuantum düzeyinde hesaplamalar aracılığıyla bağlı olduğunu gösterir yani parametreler birbirine klasik mantıktaki ve, veya, ise, ya da, değili gibi bağlaçların çok uzun uzadıya ardışıl tekrarı ile bağlıdır. Yani şunu demek istiyorum: Örneğin yağmurun yağması çok sayıda değişkenin bir araya gelmesiyle olur işte bu değişkenler birbirine mantıksal bağlaçlar aracılığıyla bağlıdır ve bu düzenek temelde elektronik devrelerdeki XOR, NOR, NOT vb. mantık bağlaçlarıyla bir araya gelmiştir. Günümüzde kapalı devre elektronik cihazlar veya kapasitörlü aygıtlar geliştirilmişken Yaratıcının bu kainatı kendine yetebilen bir cihaz olarak tasarlayıp bir başlatıcı enerjisiyle bu düzeni başlatarak yaratılmış olan diğer 80 bin alemin her birisine devre tasarımı yapıp onların başlangıç enerjisini yaratmış da olabilir. Yani Yaratıcı biz insanlar onun adını anıp ondan yardım dilemedikçe düzeni değiştirecek değildir. Biz insanların özgür irade dediğimiz şey aslında düzeni amaçları doğrultusunda değiştirebilme yeterliliğidir ve bu yeterlilik Yaratıcı ve biz insanlar dışında hiçbir varlıkta yoktur. Bütün diğer varlıklar başlangıçta belirttiğim elektronik devre mantığında çalışan niceliklerdir. Allah’ın kutsal kitap Kur’an-ı Kerim’de belirttiği “Allah kullarına şahdamarlarından daha yakındır.” sözünü de buna uyarlarsak istenç mekanizması biz insanlara Allah’tan bir nurdur ve bunu insan kalbinin 7 kainattan üstün tutulduğu ayetle de birleştirirsek 7 kainatın salt bir elektronik devre olup istenç mekanizmasının sadece insana bahşedilmiş bir mekanizma olduğu görüşü pekişir. İstenç mekanizması olmadığında insan kapalı devre bir elektronik cihaza dönüşür. İnsana ekstradan değer yükleyen şey de istenç duyusudur. Yazan: Emre Pelit