Pek çok kişinin bildiği gibi her insanın zaman algısı birbirinden farklıdır. Yani kimilerinin algılayışına göre uzun olan zaman dilimi bazılarına göre kısadır. Peki zaman madem bu kadar göreceliyse zamanın mutlak oluşundan söz edebilir miyiz? Zaman madem ki görecelidir o zaman bir başlangıcı olması gerekmez mi veya zaman dediğimiz mevhum var olmak için neye gereksinim duyar? Aslında sonsuzluk dediğimiz şey zamanın çokluğu mudur yoksa zamanın durması mıdır? Yani demeye çalıştığım şey zamanın kendisine bağlı olarak oluştuğu mevhumun yok olması durumunda zaman yok olacağı için sonsuzluk o mevhumun yok olduğu andaki durum mudur? Yani zamanın yok olduğu anki anlık vaziyet sonsuzluk değildir de nedir? İsterseniz bu kadar soru yetsin ve cevaplara geçelim. Evet, zaman görecelidir ve Big Bang’den ortaya çıkan entropi sayesinde algıladığımız şekilde zaman oluşmuştur. Yani algıladığımız manada zamanın var olmak için entropiye ihtiyaç duyduğunu söyleriz ve evren sürekli genişlediği için bu entropinin sıfırlandığı bir yer olması mümkün değildir. Ama şu da bir gerçektir ki evrenin genişleme hızı azaldıkça zamanın akışı algılayışımızda hızlanır. Gelecekte öyle bir zaman olacaktır ki evrenin genişlemesi duracaktır ve bu gerçekleştiğinde bildiğimiz anlamda zaman kalmayacağı için sanki sonsuzluğa ulaşılmış gibi olacaktır. Aynı o şekilde Yaratıcı için entropinin baştan beri 0 olduğunu düşündüğümüzde Allah’ın ezeli ve ebedi oluşunu anlamlandırabiliriz. Yani bu bakımdan Cennet ve Cehennem kavramları da anlam bulur. Peygamberler sırat-ı müstakim üzere hayat sürdürdükleri için İblisin davet ettiği entropi artıran günahlardan münezzeh bir şekilde hayatlarını yaşarlar ve Cennet’te entropileri 0 olacak şekilde Allah katında yer alırlar. Diğer insanlar ise Peygamberlere uydukları ölçüde entropiden uzak olur ve Cennet’te Allah’a o ölçüde yakın olurlar. Cehennemlikler hakkında konuşmak istemiyorum ama onlar da İblis’e uydukları ölçüde İblis’e yakın olurlar diyebiliriz. Yazan: Emre Pelit