Zamanın Çift Yönlü Doğası

Pelit, Emre; Pelit, Emre

doi:10.5281/zenodo.sciphi.2026.0224

Zamanın Çift Yönlü Doğası

Çoğumuzun düşünebileceği gibi uzay boşluğu sadece enerjinin bulunduğu bir mutlak sıfır noktasıdır ve zaten bilindiği üzere enerji dediğimiz oluşum da büyük…

Gelelim zaman mevzusuna, zamanın tahayyül edemeyeceğimiz şekilde bir doğası olduğundan bahsetmiştim önceki yazılarımda. Peki hiç düşündünüz mü, Einstein-Rosen köprüleri aslında zamanın kendi üzerine kıvrıldığı, zamanda geriye gitmenin mümkün olabileceği, ışınlanmanın bu mekanizmayla çok kolay olabileceği ve hatta bu mekanizmanın bir tür yaşamanın kestirme yolu olabileceği aklınıza gelmedi mi? Dediğim gibi tek yapılması gereken ışık hızına yakın bir hızda kütlesel parçacıkları hareket ettirmek ve onları istenen yere ışınlamak olabilir. Saygılarımla.

Çoğumuzun düşünebileceği gibi uzay boşluğu sadece enerjinin bulunduğu bir mutlak sıfır noktasıdır ve zaten bilindiği üzere enerji dediğimiz oluşum da büyük kütlelerin gravitasyonu sayesinde çekilir veya bombelenir gibi şeyler. Buna örnek vermek gerekirse karadeliklerin olay ufkunun gerisindeki cisimleri olay ufkundaki cisimlerden bir nebze daha düşük bir enerjiyle çektiği bilinir. Burada karadeliklerin gravitasyonunun çekim enerjisini hızlandırıp yavaşlattığı görülebilir. Yani uzun lafın kısası enerjinin de maddesel olduğu bir kez daha ispatlanır. Konumuza dönecek olursak uzay boşluğu enerji dışında maddesel nicelik içermeyen mutlak sıfır noktasıdır ve her noktasının aynı yapıda olduğu açıktır yani uzay boşluğu çok düşük yoğunluklu bir enerji parçasıdır diyebiliriz. Burada bir kısım kişinin dediği gibi enerjinin bazı noktalarda yoğunlaşıp uzayın farklı noktaları arasında somut bir tünel veya geçit olması mantıksızdır. Ama bu durum asla Solucan Delikleri gerçeğini reddedemez. Sadece Solucan Delikleri'nin aslında kütlesel tünel veya somut anlamda geçit değil sadece zaman akışının bir bakıma U dönüşü yapmasıdır şeklinde bir tez geliştirir. Bunun gerçek anlamda gözlenebilmesi için ışık hızına yeterince yakın bir hızda kütlesel bir parçacığın hareket ettirilmesi gerekir. CERN deki kuantum ışınlanma deneyleri de bize gösterir ki kütlesel bir parçacık ışık hızına yakın hızlara ulaşırsa 4 boyutlu evren düzleminin dışına çıkarak zamandan bağımsız bir şekilde yol alabilir. Aslında Solucan Deliği denen şey böyle bir şeydir. Gelelim zaman mevzusuna, zamanın tahayyül edemeyeceğimiz şekilde bir doğası olduğundan bahsetmiştim önceki yazılarımda. Peki hiç düşündünüz mü, Einstein-Rosen köprüleri aslında zamanın kendi üzerine kıvrıldığı, zamanda geriye gitmenin mümkün olabileceği, ışınlanmanın bu mekanizmayla çok kolay olabileceği ve hatta bu mekanizmanın bir tür yaşamanın kestirme yolu olabileceği aklınıza gelmedi mi? Dediğim gibi tek yapılması gereken ışık hızına yakın bir hızda kütlesel parçacıkları hareket ettirmek ve onları istenen yere ışınlamak olabilir. Saygılarımla. Yazan: Emre Pelit

Tez: Çoğumuzun düşünebileceği gibi uzay boşluğu sadece enerjinin bulunduğu bir mutlak sıfır noktasıdır ve zaten bilindiği üzere enerji dediğimiz oluşum da büyük kütlelerin gravitasyonu sayesinde çekilir veya bombelenir gibi şeyler. Buna örnek vermek gerekirse karadeliklerin olay ufkunun gerisindeki cisimleri olay ufkundaki cisimlerden bir nebze daha düşük bir enerjiyle çektiği bilinir. Burada karadeliklerin gravitasyonunun çekim enerjisini hızlandırıp yavaşlattığı görülebilir. Yani uzun lafın kısası enerjinin de maddesel olduğu bir kez daha ispatlanır.

Antitez: Konumuza dönecek olursak uzay boşluğu enerji dışında maddesel nicelik içermeyen mutlak sıfır noktasıdır ve her noktasının aynı yapıda olduğu açıktır yani uzay boşluğu çok düşük yoğunluklu bir enerji parçasıdır diyebiliriz. Burada bir kısım kişinin dediği gibi enerjinin bazı noktalarda yoğunlaşıp uzayın farklı noktaları arasında somut bir tünel veya geçit olması mantıksızdır. Ama bu durum asla Solucan Delikleri gerçeğini reddedemez. Sadece Solucan Delikleri'nin aslında kütlesel tünel veya somut anlamda geçit değil sadece zaman akışının bir bakıma U dönüşü yapmasıdır şeklinde bir tez geliştirir. Bunun gerçek anlamda gözlenebilmesi için ışık hızına yeterince yakın bir hızda kütlesel bir parçacığın hareket ettirilmesi gerekir. CERN deki kuantum ışınlanma deneyleri de bize gösterir ki kütlesel bir parçacık ışık hızına yakın hızlara ulaşırsa 4 boyutlu evren düzleminin dışına çıkarak zamandan bağımsız bir şekilde yol alabilir. Aslında Solucan Deliği denen şey böyle bir şeydir.

Sentez: Gelelim zaman mevzusuna, zamanın tahayyül edemeyeceğimiz şekilde bir doğası olduğundan bahsetmiştim önceki yazılarımda. Peki hiç düşündünüz mü, Einstein-Rosen köprüleri aslında zamanın kendi üzerine kıvrıldığı, zamanda geriye gitmenin mümkün olabileceği, ışınlanmanın bu mekanizmayla çok kolay olabileceği ve hatta bu mekanizmanın bir tür yaşamanın kestirme yolu olabileceği aklınıza gelmedi mi? Dediğim gibi tek yapılması gereken ışık hızına yakın bir hızda kütlesel parçacıkları hareket ettirmek ve onları istenen yere ışınlamak olabilir. Saygılarımla.